วิธีเขียนเรซูเม่ให้ดีขึ้น

เรซูเม่มีหน้าที่เดียว: ทำให้คุณได้โอกาสพูดคุย ปกติซอฟต์แวร์จะอ่านก่อน แล้วจึงมีคนกวาดตาอ่านขณะไล่ดูเรซูเม่อีกกองโต ซึ่งมักใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ สิ่งนี้ไม่ได้ต้องการดีไซน์ที่แพรวพราวหรือคำอ้างที่หวือหวา แต่ต้องการเอกสารที่ทำให้เห็นได้ทันทีว่าคุณเหมาะกับงาน และเรซูเม่ส่วนใหญ่ล้มเหลวตรงนี้ ไม่ใช่เพราะเจ้าของขาดประสบการณ์ แต่เพราะประสบการณ์ถูกฝังจนมองไม่เห็น

เริ่มจากฉบับต้นแบบ ไม่ใช่จากเทมเพลต

ก่อนจะคิดเรื่องรูปแบบ ให้รวบรวมทุกอย่างก่อน สำหรับแต่ละงาน โปรเจกต์ หรือบทบาทสำคัญ ให้จดว่าคุณทำอะไร ใช้เครื่องมือและวิธีการอะไร และอะไรเปลี่ยนไปเพราะงานของคุณ เพิ่มการฝึกอบรม งานอาสาสมัคร และโปรเจกต์ส่วนตัวด้วย เอกสารต้นแบบนี้ยาวเท่าไรก็ได้ เพราะคุณจะไม่ส่งมันไปไหน มันคือคลังที่คุณดึงมาใช้กับทุกฉบับที่ปรับให้ตรงงาน และช่วยให้ไม่ต้องเขียนประวัติใหม่จากความจำทุกครั้งที่สมัคร

โครงสร้างของเรซูเม่ควรน่าเบื่อในความหมายที่ดีที่สุด สำหรับตำแหน่งส่วนใหญ่ ลำดับตรงไปตรงมาใช้ได้ผล: ชื่อและช่องทางติดต่อ สรุปสั้น ๆ ประสบการณ์จากใหม่ไปเก่า การศึกษาและการฝึกอบรม แล้วจึงเป็นทักษะ ใช้หัวข้อแบบธรรมดา คอลัมน์เดียว และฟอนต์ทั่วไป ตาราง กล่องข้อความ กราฟิก และสัญลักษณ์แปลก ๆ ดูสวยในโปรแกรมออกแบบ แต่อาจถูกตัดทิ้งหรืออ่านเพี้ยนโดยซอฟต์แวร์ที่อ่านเรซูเม่ หากคุณเพิ่งเริ่มต้นอาชีพหรือกำลังเปลี่ยนสายงาน ก็วางโปรเจกต์ การฝึกอบรม หรือทักษะไว้ก่อนประวัติการทำงานได้ ตราบใดที่สิ่งเหล่านั้นเหมาะกับงานมากที่สุด

เขียนส่วนสรุปเป็นอย่างสุดท้าย เมื่อรู้แล้วว่าจะเน้นอะไรในส่วนที่อยู่ข้างใต้ สองหรือสามบรรทัดควรบอกว่าคุณเป็นใคร มองหาตำแหน่งแบบไหน และจุดแข็งสองหรือสามข้อที่ทำให้คุณเหมาะ โดยใช้คำเดียวกับประกาศงานเมื่อถูกต้องตามจริง ตัดวลีอย่าง “ขยัน ทำงานเป็นทีมได้ดี” ออก ทุกคนใช้กันหมด จึงไม่ได้บอกอะไรผู้อ่านเลย

หลักฐานชนะการบรรยาย

การปรับปรุงที่ใหญ่ที่สุดที่คนส่วนใหญ่ทำได้คือเปลี่ยนหน้าที่ให้เป็นผลลัพธ์ บูลเล็ตที่อ่อนจะระบุแค่ความรับผิดชอบ: “รับผิดชอบอีเมลลูกค้า” บูลเล็ตที่แข็งแรงแสดงการกระทำและผลลัพธ์: “เขียนเทมเพลตการตอบกลับใหม่และเคลียร์อีเมลลูกค้าที่ค้างจำนวนมาก ทำให้ลูกค้ารอคำตอบน้อยลง” เริ่มด้วยคำกริยา บอกว่าคุณทำอะไร และจบด้วยสิ่งที่เปลี่ยนไป หากมีตัวเลขที่แน่นอนก็ใช้ หากไม่มี ให้อธิบายผลที่เกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมาด้วยคำพูด และอย่าแต่งตัวเลขขึ้นมาเด็ดขาด เพราะผู้สัมภาษณ์จะถามว่ามาจากไหน

ให้แต่ละตำแหน่งมีบูลเล็ตที่แข็งแรงไม่กี่ข้อ โดยเรียงข้อที่เกี่ยวข้องที่สุดไว้ก่อน และปล่อยให้ตำแหน่งที่เก่ากว่าหรือเกี่ยวข้องน้อยกว่าหดเหลือหนึ่งหรือสองบรรทัด จากนั้นนำทั้งหน้ามาเทียบกับประกาศงาน ขีดเส้นใต้สิ่งที่นายจ้างต้องการ และตรวจให้แน่ใจว่าความต้องการเหล่านั้นปรากฏในถ้อยคำของคุณเองทุกที่ที่ตรงกับความจริง: ชื่อตำแหน่งเป้าหมายในส่วนสรุป ชื่อเครื่องมือแบบที่นายจ้างเรียก และวิธีการที่อธิบายแบบที่ทีมอธิบาย การดูตำแหน่งที่เปิดรับในรายการงาน เป็นวิธีที่เร็วในการดูว่านายจ้างในสายงานของคุณพูดถึงงานเดียวกันอย่างไร เพื่อให้คุณยืมคำศัพท์ของพวกเขามาใช้ได้อย่างซื่อตรง

ความยาวขึ้นอยู่กับความเกี่ยวข้อง หนึ่งหรือสองหน้าเหมาะกับคนส่วนใหญ่ ถามตัวเองทุกบรรทัดว่ามันช่วยให้ใครสักคนตัดสินใจคุยกับคุณหรือไม่ ถ้าไม่ก็ตัดออก พื้นที่ว่างไม่ใช่ความสิ้นเปลือง แต่เป็นสิ่งที่ทำให้ส่วนที่เหลืออ่านง่าย

ตรวจแบบเดียวกับที่นายจ้างจะตรวจ

ข้อผิดพลาดเล็ก ๆ มีราคาแพงกว่าที่ควร จึงควรอ่านเรซูเม่ออกเสียง แล้วให้คนอื่นช่วยอ่านด้วย ตรวจว่าวันที่สอดคล้องกัน เบอร์โทรศัพท์และอีเมลใช้งานได้ และลิงก์ทุกลิงก์พาไปยังสิ่งที่สนับสนุนตัวคุณ บันทึกไฟล์ในรูปแบบที่นายจ้างกำหนด และตั้งชื่อไฟล์ให้ชัดเจน เช่น ชื่อของคุณและตำแหน่งที่สมัคร

นายจ้างจำนวนมากส่งเรซูเม่ผ่านระบบคัดกรองใบสมัครก่อนที่จะมีใครได้เห็น ตรวจเรซูเม่ แสดงให้เห็นบนอุปกรณ์ของคุณเองว่าระบบที่ใช้กันทั่วไปอ่านไฟล์ของคุณอย่างไร และแนะนำวิธีแก้สำหรับสิ่งที่ระบบอ่านไม่ออก ทดสอบฉบับที่คุณจะส่งจริง ไม่ใช่แค่ฉบับต้นแบบ เพราะการปรับให้ตรงงานก็อาจทำให้เกิดปัญหาเรื่องรูปแบบขึ้นมาเองได้

ช่องว่างและการเปลี่ยนสายงานก็ควรได้รับการจัดการอย่างเรียบง่ายเช่นกัน ช่องว่างในประวัติเป็นเรื่องปกติ หากการอธิบายช่วยได้ ให้อธิบายสั้น ๆ เช่น ไปเรียน ดูแลครอบครัว หรือเรื่องสุขภาพ และพูดถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องที่คุณทำหรือได้เรียนรู้ในช่วงนั้น หากกำลังเปลี่ยนสายงาน ให้ขึ้นต้นด้วยสิ่งที่นำไปใช้ต่อได้: ทักษะและผลลัพธ์ที่ใช้กับงานแบบใหม่ได้โดยตรง และหากสมัครงานสองแบบที่ต่างกัน ให้ทำสองฉบับจากต้นแบบ แต่ละฉบับขึ้นต้นด้วยเนื้อหาที่ตรงกับงานนั้นมากที่สุด วิธีนี้ใช้แรงมากกว่าเรซูเม่เหมารวมฉบับเดียว แต่แต่ละฉบับจะอ่านเหมือนเขียนมาเพื่อตำแหน่งนั้นโดยเฉพาะ ซึ่งคือจุดประสงค์ทั้งหมด

สุดท้าย ทำให้เป็นปัจจุบันอยู่เสมอ เพิ่มข้อมูลลงในฉบับต้นแบบเมื่อมีเรื่องเกิดขึ้น ไม่ใช่ตอนที่ต้องใช้เรซูเม่กะทันหัน บรรทัดที่เขียนในสัปดาห์ที่โปรเจกต์จบนั้นทั้งเขียนง่ายและแม่นยำ รายการสมัครงาน ช่วยบันทึกได้ว่าคุณส่งฉบับไหนไปที่ไหนและเมื่อไร และหากอยากรู้ว่าเรซูเม่ของคุณสู้กับตำแหน่งจริงได้แค่ไหน ให้ค้นหางานระยะไกล หรือรายการงานทั้งหมด แล้วเทียบกับประกาศงานไม่กี่ฉบับที่คุณอยากได้จริง ๆ