ทำไมการสมัครงานจำนวนมากจึงเสียเวลาทั้งสัปดาห์ และอะไรได้ผลดีกว่า

ในการหางานเกือบทุกครั้ง จะมีช่วงเวลาหนึ่งที่ความพยายามเปลี่ยนเป็นการส่งให้มากที่สุด คุณเหนื่อย การปฏิเสธมาเป็นกอง และมีใครสักคนบอกว่าทางออกคือสมัครทุกตำแหน่ง คุณจึงเปิดแท็บไปสิบกว่าแท็บ วางเรซูเม่ฉบับเดียวกันลงในทุกฟอร์ม แล้วกดส่งจนตาแทบพร่า

มันให้ความรู้สึกเหมือนก้าวหน้า แต่ส่วนใหญ่คือการขยับตัวไปมา ต่อไปนี้คือเหตุผล ว่าเมื่อไรการส่งจำนวนมากจึงเป็นทางเลือกที่ถูก และจะใช้เวลาเท่าเดิมอย่างรอบคอบขึ้นได้อย่างไร

ทำไมมันถึงดูเหมือนควรได้ผล

ตรรกะนี้ไม่ได้โง่ งานทุกตำแหน่งมีผู้สมัครจำนวนมากแต่มีข้อเสนอเพียงหนึ่งเดียว ดังนั้นจำนวนที่มากขึ้นควรเพิ่มโอกาสของคุณ ถ้าควบคุมผลลัพธ์ไม่ได้ อย่างน้อยก็ควบคุมจำนวนได้

ปัญหาคือ จำนวนวัดความพยายามของคุณ ไม่ได้วัดโอกาส ใบสมัครคือการนำเสนอให้ผู้อ่านคนหนึ่งเห็นความต้องการเฉพาะอย่าง เมื่อการนำเสนอเป็นแบบทั่วไป ผู้อ่านต้องจินตนาการเอาเองว่าคุณจะทำงานนั้นได้ และผู้อ่านส่วนใหญ่จะไม่ทำ พวกเขามีกองเอกสารและกำหนดเวลาอยู่ตรงหน้า ใบสมัครแบบทั่วไปไม่ได้แพ้เพราะมันแย่ แต่แพ้เพราะมีใบสมัครอื่นที่ทำให้ความเหมาะสมชัดเจนกว่า

ใบสมัครแบบทั่วไปเจอกับอะไร

มีสามอย่างที่ค่อยๆ กัดกร่อนมัน

ตัวกรอง นายจ้างหลายแห่งคัดใบสมัครด้วยซอฟต์แวร์ที่ให้คะแนนกับถ้อยคำที่ใกล้เคียงกับประกาศงาน เรซูเม่ที่ไม่เคยใช้คำที่นายจ้างใช้เรียกงานนั้นอาจอยู่ต่ำกว่าเรซูเม่ที่ใช้ แม้ประสบการณ์จะคล้ายกัน

เวลา คนที่กวาดตาดูกองเอกสารกำลังมองหาเหตุผลที่จะข้ามไปหรือเหตุผลที่จะหยุด ถ้าประโยคแรกของคุณไม่เชื่อมโยงกับงาน ก็ไม่มีอะไรให้เขาหยุดอ่าน

พลังงานของคุณเอง การกรอกฟอร์มนับสิบทำให้คุณหมดแรงเกินกว่าจะเตรียมตัว เมื่อมีการตอบกลับมาในที่สุด

ต้นทุนที่มองไม่เห็นคือสิ่งที่คุณหยุดเรียนรู้

การส่งจำนวนมากแทบไม่สอนอะไรคุณเลย เมื่อส่งสิ่งเดิมไปทุกที่แล้วไม่ได้รับการตอบกลับ คุณจะบอกไม่ได้ว่าทำไม การค้นหาที่แคบและตั้งใจให้ข้อมูลกลับมา คุณเปรียบเทียบใบสมัครที่ได้รับการตอบกับที่ไม่ได้รับได้ และครั้งต่อไปจะดีขึ้น

เมื่อไรการส่งจำนวนมากคือทางเลือกที่ถูก

การสมัครจำนวนมากไม่ได้ผิดเสมอไป มันอาจสมเหตุสมผลเมื่อตำแหน่งนั้นแทนกันได้จริง เช่น งานตามฤดูกาลหรืองานระดับเริ่มต้นที่นายจ้างรับคนจำนวนมากพร้อมกัน เมื่อการสมัครแต่ละครั้งใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที หรือเมื่อคุณต้องการรายได้อย่างเร่งด่วนและยอมแลกความเหมาะสมกับความรวดเร็ว แม้ในกรณีนั้น ควรสมัครเฉพาะงานที่คุณยอมรับได้จริง

รอบการทำงานรายสัปดาห์ที่มาแทนที่

ลองทำแบบนี้สักหนึ่งเดือน จำนวนปรับได้ตามที่คุณต้องการ สิ่งที่สำคัญคือรูปแบบ

1. เลือกสายงานของคุณในวันจันทร์ ตัดสินใจว่าสัปดาห์นี้คุณจะไล่หาตำแหน่งประเภทไหนหนึ่งหรือสองแบบ และในสถานที่หรือรูปแบบการทำงานแบบใด
2. สร้างรายการที่คัดแล้ว ไม่ใช่ฟีดที่ไหลไม่หยุด อ่านประกาศงานอย่างจริงจัง และเก็บเฉพาะที่คุณพูดได้อย่างซื่อตรงว่าตรงกับสิ่งที่ต้องการส่วนใหญ่
3. จัดลำดับ ตำแหน่งที่คุณอยากได้มากที่สุดและเหมาะที่สุดควรได้รับการใส่ใจมากที่สุด
4. เขียนสำหรับแต่ละตำแหน่ง ปรับส่วนบนหนึ่งในสามของเรซูเม่ให้ความต้องการในประกาศงานปรากฏด้วยถ้อยคำของคุณเอง และเพิ่มข้อความสั้นๆ ที่ระบุชื่อบริษัทและเหตุผลหนึ่งข้อว่าทำไมคุณจึงสมัคร
5. ติดต่อบุคคลเมื่อทำได้ ถ้าคุณรู้จักใครที่นั่น หรือประกาศงานระบุนายหน้าจัดหางาน ให้ส่งคำถามสั้นๆ ที่เจาะจง
6. จดบันทึกทุกอย่าง เขียนไว้ว่าคุณส่งอะไร เมื่อไร และแก้ไขอะไร แล้วทบทวนเมื่อสิ้นสัปดาห์ เครื่องมือติดตาม ช่วยเก็บบันทึกนี้ไว้บนอุปกรณ์ของคุณเอง

วิธีเลือกว่าอะไรควรอยู่ในรายการที่คัดแล้ว

ขีดเส้นใต้ทุกข้อกำหนดในประกาศงาน จากนั้นทำเครื่องหมายข้อที่คุณพิสูจน์ได้ด้วยเรื่องเล่าจากงานที่ผ่านมา ถ้าคุณพิสูจน์ได้ว่าตรงกับข้อที่จำเป็นส่วนใหญ่และข้อที่ควรมีบางส่วน งานนั้นควรอยู่ในรายการ ถ้าขาดข้อที่จำเป็นหลายข้อ ให้พักไว้และจดว่าคุณต้องเรียนรู้อะไรเพิ่ม การทดสอบอีกข้อคือ คุณสามารถพูดได้ในสองประโยคไหมว่าทำไมบริษัทนี้จะยินดีรับการติดต่อจากคุณ

ค้นหาให้กว้างแล้วกรองให้เข้มงวด ณ เวลาที่เขียนนี้ workfinds.app แสดง 3,923,304 ตำแหน่งงานที่เปิดรับจาก 187,505 นายจ้าง ซึ่งคือประเด็น: คุณไม่จำเป็นต้องสมัครทุกตำแหน่ง แค่สมัครเฉพาะไม่กี่ตำแหน่งที่เหมาะกับคุณ เริ่มจาก รายการงาน จำกัดตามตำแหน่ง สถานที่ และรูปแบบการทำงาน แล้วบันทึกตำแหน่งที่ผ่านการทดสอบของคุณ

ทำให้แต่ละใบสมัครถูกลง ไม่ใช่อ่อนลง

ข้อโต้แย้งต่อการปรับแต่งคือเรื่องเวลา ดังนั้นจงสร้างเอกสารของคุณให้รวดเร็ว เก็บเรซูเม่ต้นฉบับที่เขียนทุกผลงานเป็นหลักฐานสั้นๆ จากนั้นคัดลอกและลบสิ่งที่งานนั้นไม่สนใจออก การลบเร็วกว่าการเขียน เก็บคลังย่อหน้าเล็กๆ สำหรับคำถามที่พบบ่อย และปรับเฉพาะประโยคแรก ตรวจสอบเรซูเม่ แสดงว่าระบบติดตามผู้สมัครที่พบบ่อยอ่านไฟล์ของคุณได้ดีเพียงใด โดยทำบนอุปกรณ์ของคุณเอง เพื่อไม่ให้ปัญหาการจัดรูปแบบทำลายการปรับแต่งที่คุณทำไว้

วัดสิ่งที่ถูกต้อง

หยุดนับจำนวนใบสมัครที่ส่งไป ให้นับว่ามีตำแหน่งในรายการที่คัดแล้วกี่ตำแหน่งที่ได้รับการตอบกลับจากคน กี่ตำแหน่งในนั้นกลายเป็นการสนทนา และสิ่งที่ได้ผลมีอะไรเหมือนกัน ถ้าการตอบกลับน้อย ให้ตรวจขั้นตอนก่อนหน้าตามลำดับ ได้แก่ งานที่คุณเลือก ส่วนบนของเรซูเม่ และว่าคุณได้ติดต่อถึงคนหรือไม่ แก้จุดอ่อนที่อยู่ก่อนสุดก่อน

ถ้าการค้นหาอย่างรอบคอบยังเงียบอยู่ ให้ขยายสายงานเล็กน้อยแทนที่จะทิ้งมันไป เช่น ใช้ชื่อตำแหน่งที่ใกล้เคียง สถานที่ใกล้เคียง หรือ งานจากที่ไหนก็ได้ และเพิ่มการสนทนาหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์ที่ไม่ใช่การสมัครงาน ตำแหน่งงานจำนวนมากถูกเติมผ่านคนที่รู้เรื่องนั้นก่อน

สรุปสั้นๆ

การส่งจำนวนมากตอบคำถามว่า "กี่ตำแหน่ง" ส่วนความเหมาะสมตอบคำถามว่า "ตำแหน่งไหน" ถามว่าตำแหน่งไหนก่อน แล้วค่อยถามว่ากี่ตำแหน่ง คุณจะเสียเวลาทั้งสัปดาห์น้อยลง และเรียนรู้มากขึ้นเมื่อสิ้นสัปดาห์