Jak stworzyć lepsze CV
4 min czytania

CV ma jedno zadanie: zapewnić Ci rozmowę. Zwykle najpierw czyta je oprogramowanie, a potem przegląda człowiek, który przekopuje się przez stos innych, często w znacznie mniej niż minutę. To nie wymaga pomysłowego projektu graficznego ani odważnych deklaracji. Wymaga dokumentu, z którego od razu widać, że pasujesz do stanowiska, a większość CV zawodzi w tym nie dlatego, że kandydatowi brakuje doświadczenia, ale dlatego, że to doświadczenie jest głęboko ukryte.
Buduj z wersji głównej, nie z szablonu
Zanim pomyślisz o układzie, zbierz wszystko. Przy każdej pracy, każdym projekcie czy ważnej funkcji zapisz swoje działania, narzędzia i metody, z których korzystasz, oraz to, co zmieniło się dzięki Twojej pracy. Dodaj szkolenia, wolontariat i projekty osobiste. Ten główny dokument może być tak długi, jak trzeba, bo nigdy go nie wyślesz. To zapas, z którego czerpiesz przy każdej dopasowanej wersji, i dzięki niemu nie musisz przy każdej aplikacji odtwarzać swojej historii z pamięci.
Struktura samego CV powinna być nudna w najlepszym sensie. Przy większości stanowisk sprawdza się prosta kolejność: imię i nazwisko oraz dane kontaktowe, krótkie podsumowanie, doświadczenie od najnowszego do najstarszego, wykształcenie i szkolenia, a na końcu umiejętności. Używaj prostych nagłówków sekcji, jednej kolumny i popularnej czcionki. Tabele, pola tekstowe, grafiki i nietypowe symbole wyglądają elegancko w programie graficznym, ale oprogramowanie czytające CV może je pominąć albo pomieszać. Jeśli jesteś na początku kariery albo zmieniasz branżę, możesz umieścić projekty, szkolenia lub umiejętności przed historią zatrudnienia, o ile to właśnie one najlepiej pasują do oferty.
Podsumowanie napisz na końcu, gdy już wiesz, co eksponujesz niżej. Dwie lub trzy linijki powinny mówić, kim jesteś, jakiego stanowiska szukasz i jakie dwie lub trzy mocne strony sprawiają, że do niego pasujesz, z użyciem określeń z ogłoszenia tam, gdzie są trafne. Pomiń zwroty w rodzaju „pracowity gracz zespołowy”. Używają ich wszyscy, więc nic nie mówią czytelnikowi.
Dowody wygrywają z opisem
Największa pojedyncza poprawa, jaką może wprowadzić większość osób, to zamiana obowiązków na wyniki. Słaby punkt wymienia zakres odpowiedzialności: „Odpowiedzialność za e-maile od klientów”. Mocny pokazuje działanie i efekt: „Przepisanie szablonów odpowiedzi i likwidacja długiej kolejki zaległych e-maili od klientów, co skróciło czas oczekiwania na odpowiedź”. Zacznij od czynności, napisz, co zostało zrobione, i zakończ tym, co się zmieniło. Jeśli masz dokładną liczbę, użyj jej. Jeśli nie, uczciwie opisz efekt słowami i nigdy nie wymyślaj liczby, bo rekruter zapyta, skąd się wzięła.
Daj każdemu stanowisku kilka mocnych punktów, zaczynając od najistotniejszego, a starsze lub mniej istotne stanowiska skróć do jednej czy dwóch linijek. Potem zestaw całą stronę z ogłoszeniem. Podkreśl, czego oczekuje pracodawca, i upewnij się, że te potrzeby pojawiają się w Twoich własnych słowach wszędzie tam, gdzie naprawdę mają zastosowanie: docelowa nazwa stanowiska w podsumowaniu, narzędzia nazwane tak, jak nazywa je pracodawca, metody opisane tak, jak opisuje je zespół. Przeglądanie ofert na liście ofert to szybki sposób, by zobaczyć, jak pracodawcy w Twojej branży mówią o tej samej pracy, i uczciwie zapożyczyć ich słownictwo.
Długość wynika z tego, co jest istotne. Większości osób wystarczy jedna lub dwie strony. Przy każdej linijce zapytaj, czy pomaga komuś zdecydować się na rozmowę z Tobą, a jeśli nie, wytnij ją. Wolna przestrzeń to nie marnotrawstwo; to dzięki niej reszta jest czytelna.
Sprawdź je tak, jak zrobią to pracodawcy
Drobne błędy kosztują więcej, niż powinny, więc przeczytaj CV na głos, a potem poproś kogoś innego, by je przeczytał. Sprawdź, czy daty są spójne, czy numer telefonu i adres e-mail działają i czy wszystkie linki prowadzą do czegoś, co wspiera Twoją kandydaturę. Zapisz plik w formacie, o który prosi pracodawca, z czytelną nazwą, na przykład z Twoim imieniem i nazwiskiem oraz nazwą stanowiska.
Wielu pracodawców przepuszcza CV przez system do obsługi rekrutacji, zanim ktokolwiek je zobaczy. Sprawdzenie CV pokazuje na Twoim urządzeniu, jak popularne systemy odczytują Twój plik, i proponuje poprawki wszystkiego, co pomijają. Testuj dokładnie tę wersję, którą zamierzasz wysłać, a nie tylko wersję główną, bo dopasowywanie może samo wprowadzić problemy z formatowaniem.
Przerwy i zmiany zasługują na równie proste potraktowanie. Przerwa w historii zawodowej to nic niezwykłego; jeśli wyjaśnienie pomoże, podaj krótkie, na przykład nauka, opieka nad bliskimi albo zdrowie, i wspomnij o wszystkim istotnym z tego okresu, czym się wtedy zajmowano lub czego się nauczono. Jeśli zmieniasz branżę, zacznij od tego, co da się przenieść: umiejętności i wyników, które bezpośrednio pasują do nowego rodzaju pracy. A jeśli aplikujesz na dwa różne rodzaje stanowisk, zrób z wersji głównej dwie wersje, każdą zaczynającą się od najmocniej pasującego materiału. To więcej wysiłku niż jedno ogólne CV, ale każda wersja czyta się wtedy tak, jakby napisano ją dla tego stanowiska, i właśnie o to chodzi.
Na koniec dbaj o aktualność. Dopisuj do wersji głównej, gdy coś się wydarzy, a nie wtedy, gdy nagle potrzebujesz CV; linijka napisana w tygodniu zakończenia projektu jest łatwa i dokładna. Tracker może zapisywać, którą wersję wysłano dokąd i kiedy. A żeby sprawdzić, jak Twoje CV wypada na tle prawdziwych ofert, przeszukaj oferty pracy zdalnej albo pełną listę ofert i porównaj je z kilkoma ogłoszeniami, które naprawdę chcesz zdobyć.